
اگر سه تیم هر سه وعده رشد میدهند، درخواست شواهد متناسب با مسئله خودتان بهترین شروع است. برای یک سایت خدماتی افت ورودی به صفحات تماس اهمیت دارد و برای فروشگاه، دیده شدن دستههای سودآور و موجود اهمیت بیشتری پیدا میکند. نمونهکار بزرگ اگر صنعت، وضعیت اولیه و نقش تیم در اجرا معلوم نباشد، اطلاعات کمی درباره تناسب آن با پروژه شما میدهد. در این راهنما دو تصمیم را دنبال میکنیم: شواهد را از وعده جدا کنید و به تصمیم خرید وزن بدهید. مثالها آموزشیاند.
پیش از شروع بدانید
کیفیت تشخیص: 30 از 100
قابلیت اجرا: 25 از 100
سنجش و سایر عوامل: 45 از 100
شواهد را از وعده جدا کنید
معیارها را پیش از جلسه بنویسید. در مثال یک فروشگاه، کیفیت تشخیص 30 امتیاز، قابلیت اجرا 25، روش سنجش 20، سابقه مرتبط 15 و شیوه تحویل و ارتباط 10 امتیاز دارد.
این وزنها فقط نمونهاند. اگر مدیر توسعه ندارید، قابلیت اجرا را بالاتر ببرید. اگر توسعه داخلی آماده است اما اولویتها روشن نیست، وزن کیفیت تشخیص و انتقال دانش بیشتر میشود.
هر معیار را با شاهد امتیاز دهید. برای تشخیص، بخواهید یک مسئله محتمل را با داده یا نشانه عمومی توضیح دهند و بگویند چه چیزی هنوز نامعلوم است. برای اجرا، نقشها، ظرفیت و مسئول تایید انتشار را بپرسید. برای اندازهگیری، نمونه گزارش قابل خواندن بخواهید. اگر لحن گزارش دقیق به نظر میرسد اما تکلیف خط مبنا و رویداد تبدیل روشن نیست، امتیاز کامل ندهید.
مقیاس امتیاز را رفتاری تعریف کنید. صفر یعنی شاهدی در دست نیست. نمره میانه یعنی مثال مرتبط وجود دارد اما نحوه اجرای آن در سایت شما روشن نیست. نمره بالا زمانی معنا دارد که فرض، مسئول و شیوه راستیآزمایی کنار مثال آمده باشد. دو ارزیاب مستقل اگر نتیجه متفاوتی گرفتند، به جای میانگین فوری، درباره فرق شواهد و فرق برداشت گفتگو کنند.

حالا به ردیف «قابلیت اجرا» برسید. «مسئول و ظرفیت واقعی» را در بازه و شرایط مقایسهپذیر بررسی کنید. در یک ستون بنویسید این داده چه چیزی را نشان میدهد و در ستون دیگر بنویسید چه نتیجهای از آن نمیشود گرفت. اگر منبع داده ناقص است، فقط محدودهای را که مشاهده شده گزارش کنید. 25 از 100 باید با همین شاهد قابل بررسی باشد. گزینهای که هنوز پیشنیازش فراهم نشده را از برنامه حذف نکنید، اما آن را با کار آماده اجرا در یک وضعیت قرار ندهید. مشخص کنید چه کسی میتواند نمونه لازم را فراهم کند.
برای شروع کاربرگ، یک صفحه، گروه یا پیشنهاد مشخص را انتخاب کنید که نتیجهاش روی تصمیم شما اثر دارد. در ردیف «کیفیت تشخیص»، این شاهد را ثبت کنید: نمونه و محدوده عدم قطعیت. منبع شاهد، تاریخ مشاهده و مالک ثبت را هم اضافه کنید. اگر شاهد بهدستآمده مربوط به کل سایت است، آن را بدون بررسی نمونه به مورد انتخابی نسبت ندهید. در این مرحله، خروجی مورد انتظار «30 از 100» است. از یک فرد خارج از جلسه بخواهید ردیف را بخواند و همان مسئله را با اتکا به شواهد توضیح دهد. اگر برداشتها هنوز متفاوتاند، شرح مسئله باید دوباره روشن شود.
برای بررسی جزئیات در مستندات اصلی، راهنمای گوگل برای انتخاب متخصص سئو را ببینید.
به تصمیم خرید وزن بدهید
خط قرمزها را جدا از نمره تعریف کنید. مالک نبودن کسبوکار بر حسابها، نبود اجازه برای تغییر مهم، پنهان کردن هزینه رسانه یا وعده قطعی جایگاه مواردی هستند که ممکن است حتی با امتیاز تجاری بالا انتخاب را متوقف کنند. دلیل هر خط قرمز را بنویسید تا سلیقه فردی جای استاندارد خرید تیم را نگیرد.
ماتریس را به ابزار گفتوگو تبدیل کنید. اگر تیم الف 78 گرفته و تیم ب 75، اختلاف 3 امتیاز به معنی برتری قطعی نیست. ببینید اختلاف در کدام معیار رخ داده و آیا مدرک تازه میتواند تصمیم را عوض کند. گاهی یک جلسه کوتاه با مسئول واقعی اجرای پروژه از بررسی دوباره ده نمونهکار مفیدتر است.
جمع امتیاز را با ریسک ظرفیت مقایسه کنید. پیشنهاد خوب ممکن است برای زمان فعلی مناسب نباشد، مثلا اگر تیم محصول همزمان مشغول بازطراحی است. در آن حالت یک فاز تشخیص یا اجرای محدود میتواند اصطکاک را کم کند. نتیجه جلسه باید یک تصمیم با دلیل، یک ریسک با مالک و یک تاریخ برای قدم بعدی داشته باشد.
بخش مهم ارزیابی، تغییر وزن پس از دیدن نتیجه است. یک بار وزنها را با فرض کمبود ظرفیت توسعه و یک بار با فرض ظرفیت کافی امتحان کنید. اگر برنده با تغییر کوچک وزن عوض میشود، انتخاب شکننده است. میتوانید روی معیار تعیینکننده یک پرسش تکمیلی بپرسید. اگر برنده در هر دو حالت ثابت ماند، باز هم بررسی کنید آیا خط قرمزهای عملیاتی مثل مالکیت حساب رعایت شدهاند.

در ردیف «سنجش و سایر عوامل»، معیار تصمیم را به «خط مبنا و شواهد تحویل» وصل کنید. تصمیم لازم نیست بزرگ باشد. میتواند بازبینی چند نشانی، درخواست شواهد بیشتر یا اجرای اصلاح روی یک نمونه محدود باشد. برای همان قدم، مسئول، پایان مهلت و خروجی «45 از 100» را بنویسید. اگر دو اقدام به داده مشترک وابستهاند، ابتدا نقص اندازهگیری را حل کنید. اگر یک اقدام احتمال اختلال در فروش یا پاسخگویی دارد، مسیر بازگشت و شیوه تایید را پیش از اجرا روشن کنید. این کاربرگ زمانی کامل است که هر سطر به اقدامی قابل کنترل برسد.
در بازبینی، اول خود اقدام را کنترل کنید. انجام شدن کار و اثر کار دو تاریخ جدا دارند. معیار مرتبط با «امتیازدهی به پیشنهاد سئو» را کنار خط مبنا، زمان اجرای واقعی و رویدادهای همزمان بگذارید. اگر بر اساس یک نمونه کوچک تصمیم میگیرید، آن محدودیت را در گزارش نگه دارید و نتیجه را به کل سایت تعمیم ندهید. ممکن است ادامه بررسی از ادامه اجرا ارزش بیشتری داشته باشد. برای یک دوره، فقط چند تغییر قابل توضیح نگه دارید تا زمانی که درخواست مرتبط و قابل پیگیری بهتر یا بدتر میشود بتوانید منشأ تغییر را بررسی کنید.
| مرحله | شاهد | خروجی |
|---|---|---|
| کیفیت تشخیص | نمونه و محدوده عدم قطعیت | 30 از 100 |
| قابلیت اجرا | مسئول و ظرفیت واقعی | 25 از 100 |
| سنجش و سایر عوامل | خط مبنا و شواهد تحویل | 45 از 100 |
برای بررسی جزئیات در مستندات اصلی، راهنمای آغاز سئو در Google Search Central را ببینید.
پرسش های رایج
اگر دو پیشنهاد امتیاز نزدیک بگیرند چه کنیم؟
معیار تعیینکننده را دوباره بررسی کنید. یک جلسه با مجری کار یا یک نمونه محدود برای راستیآزمایی از انتخاب بر اساس اختلاف جزئی نمره مفیدتر است.
اگر در بخش «قابلیت اجرا» اطلاعات کافی نبود چه کنیم؟
کمبود داده را ثبت کنید و ابتدا مسئول و ظرفیت واقعی را با صاحب داده پیگیری کنید. تصمیم گسترده را تا روشن شدن «25 از 100» معلق بگذارید.
بعد از اقدام، «سنجش و سایر عوامل» را چگونه بازبینی کنیم؟
زمان اجرا، «خط مبنا و شواهد تحویل» و شاهد مربوط به «45 از 100» را جدا نگه دارید. اگر داده هنوز کم است، تاریخ بازبینی و شرط ادامه تعیین کنید.
