کدهای وضعیت HTTP، نقشه راهنما
نقشه پرسش های اصلی این راهنما
پاسخ کوتاه

کد وضعیت HTTP بخشی از گفتگوی سرور با مرورگر و خزنده است. این کد نشان می دهد درخواست موفق بوده، جابه جا شده یا با مانع روبه رو شده است. ظاهر سالم صفحه نمی تواند پاسخ اشتباه سرور را جبران کند. برای بررسی سئو باید کد وضعیت را همراه با محتوای صفحه و هدف نشانی بخوانیم. به ویژه در توقف موقت، حذف صفحه و محدودیت درخواست، انتخاب پاسخ اهمیت زیادی دارد.

پاسخ سرور چه چیزی درباره وضعیت صفحه می گوید؟

کد 200 یعنی درخواست با موفقیت پاسخ داده شده است. این موفقیت فنی به معنی باکیفیت بودن محتوا یا تضمین ایندکس نیست. اگر صفحه فقط پیام خطا نشان دهد ولی 200 برگرداند، وضعیت محتوایی و پاسخ سرور همخوان نیستند. در بررسی خزش، نمونه های 200 باید از نظر عنوان، حجم محتوا و وجود بخش اصلی هم کنترل شوند تا صفحه خطای پنهان میان صفحات سالم نماند.

کد 304 در درخواست شرطی می گوید منبع از نسخه شناخته شده تغییر نکرده است. این پاسخ می تواند انتقال داده را کم کند. تنظیم نادرست ETag یا Last-Modified ممکن است باعث شود تغییر واقعی به درستی تشخیص داده نشود. برای آزمایش، ابتدا پاسخ کامل و سپس درخواست شرطی را بررسی کنید. وجود 304 در لاگ به تنهایی خطای سئو محسوب نمی شود و نباید بدون شناخت کش حذف شود.

کدهای 404 و 410 به نبود صفحه مربوط هستند. اگر URL عمدا حذف شده و جایگزین ندارد، این پاسخ ها طبیعی اند. خطای مهم زمانی است که صفحه ارزشمند، لینک شده و دارای محتوا به اشتباه چنین پاسخی بدهد. باید بین آدرس ساختگی خزیده شده و آدرس تجاری حذف شده تفاوت گذاشت. هدف پاک کردن همه 404ها نیست، هدف هماهنگی پاسخ با وضعیت واقعی صفحه است.

برای تبدیل بحث به تصمیم عملی، این مثال فرضی را در نظر بگیرید: در زمان تعمیر پایگاه داده، تمام صفحات سایت با پیام «برمی گردیم» و پاسخ 200 نمایش داده می شوند، در حالی که محتوا موقتا در دسترس نیست. این وضعیت به معنی وجود یک علت قطعی نیست. باید بین چیزی که در خروجی سایت مشاهده شده و برداشتی که از علت آن داریم فرق گذاشت. شرح مسئله را با نشانی صفحه، تاریخ مشاهده، دستگاه آزمایش و رفتار مورد انتظار ثبت کنید. این چهار مورد باعث می شوند نفر بعدی بتواند همان وضعیت را دوباره بررسی کند و گزارش به برداشت شخصی وابسته نماند.

کدهای وضعیت HTTP، کنترل شواهد مسئله
کنترل های پیشنهادی برای تشخیص مسئلهاندازه اصلی ↗

در همین مثال، تصمیم اصلی این است: برای توقف کوتاه پاسخ 503 مناسب بدهیم و پس از پایان تعمیر، بازگشت صفحات مهم به 200 واقعی را کنترل کنیم. پیش از اجرای گسترده، یک نمونه محدود انتخاب کنید و نتیجه فعلی آن را نگه دارید. نمونه باید شامل صفحه مهم، صفحه معمولی و یک وضعیت مرزی باشد. وضعیت مرزی جایی است که قاعده پیشنهادی ممکن است به خطا برود. اگر فقط نمونه مطلوب را آزمایش کنید، موفقیت آزمایش کوچک لزوما به معنی درست بودن قاعده برای تمام سایت نخواهد بود.

برای بررسی جزئیات در مستندات اصلی، مستندات رسمی مرتبط با کدهای وضعیت HTTP را ببینید.

چگونه خطاهای وضعیت را بدون حذف اشتباه اصلاح کنیم؟

خطای 503 می تواند برای توقف کوتاه سرویس مناسب باشد. بهتر است پیام روشنی برای کاربر و در صورت امکان هدر Retry-After داشته باشد. استفاده طولانی از پاسخ خطای موقت راه نگهداری صفحه در ایندکس نیست. زمان و دامنه اختلال باید پایش شود. برای تعمیر کوتاه، برگرداندن صفحه نگهداری با 200 ممکن است محتوای واقعی صفحه را در دید خزنده با پیام تعطیلی جایگزین کند.

کد 429 یعنی درخواست بیش از حد مجاز بوده است. قانون محدودسازی نباید کاربران عادی و خزنده های معتبر را به شکل گسترده گرفتار کند. از سوی دیگر، اعلام نام Googlebot در User-Agent برای اعتماد کافی نیست و قابل جعل است. شناسایی خزنده باید با روش معتبر انجام شود. قواعد محافظت سرور را با داده نرخ درخواست، مسیر و هزینه پردازش تنظیم کنید تا امنیت و دسترسی هم زمان حفظ شوند.

در زمان اختلال، رفتار CDN ممکن است با سرور مبدا فرق کند. یک صفحه کش شده 200 ممکن است همچنان مفید باشد، در حالی که درخواست تازه به مبدا خطای 503 می گیرد. هر دو لایه را با زمان ثبت بررسی کنید. پاک کردن کش سالم در میانه خرابی سرور می تواند دسترسی کاربران را بدتر کند و باید با برنامه بازیابی هماهنگ باشد.

خطاهای 500 و 502 را با زمان رخداد، مسیر و وضعیت منابع سرور گروه بندی کنید. خطای پراکنده یک سرویس خارجی با خرابی عمومی همه صفحات یکسان نیست. بررسی لاگ اپلیکیشن، پایگاه داده و پروکسی به تفکیک کمک می کند. تغییر متاتگ و محتوا پیش از رفع خطای پاسخ سرور، مسئله دسترسی را حل نمی کند. اول پایداری دریافت صفحه را برگردانید و سپس آثار باقی مانده در جستجو را پایش کنید.

کدهای وضعیت HTTP، مراحل اجرای اصلاح
مراحل اجرای نمونه و بازبینی نتیجهاندازه اصلی ↗

قدم اجرایی اول در سناریوی بالا چنین است: صفحه توقف موقت را همراه با پاسخ سرور درست و مسیر بازگشت آماده کنید. این کار را با یک مسئول مشخص و یک معیار پایان به تیم تحویل دهید. عبارتی مثل «سئو بهتر شود» معیار پایان نیست. تحویل باید به رفتاری قابل مشاهده اشاره کند که پیش و پس از تغییر قابل مقایسه باشد. اگر تغییر به قالب یا تنظیم مشترک وابسته است، دامنه اثر را هم بنویسید تا اصلاح یک نمونه به خرابی گروه دیگری منجر نشود.

پس از قبول نمونه، قدم بعدی را اجرا کنید: خطاها را بر اساس قالب و زمان گروه بندی و سلامت مسیرهای مهم را پایش کنید. انتشار را مرحله ای انجام دهید و فهرست نشانی های تغییرکرده را نگه دارید. اگر وضعیت نامطلوبی دیده شد، همین فهرست برای محدود کردن مسئله و بازگردانی تغییر کاربرد دارد. پیش از شروع، نسخه قابل بازیابی و فرد مسئول بازگردانی باید مشخص باشد. این احتیاط به ویژه زمانی مفید است که تیم محتوا و توسعه در ساعت های متفاوت کار می کنند.

برای سنجش، «نرخ خطای سرور» را از «صفحات مهم دارای پاسخ موفق» جدا ثبت کنید. اولی و دومی لزوما هم زمان تغییر نمی کنند و از روی یکی نباید درباره دیگری حکم داد. بازه مقایسه باید دوره مشابه و گروه صفحه مشابه داشته باشد. روزهای ناقص، تغییر فصل، کمپین و تغییر موجودی را در یادداشت گزارش بیاورید. هرجا داده کم است، نتیجه را نشانه اولیه بنامید و از تبدیل آن به ادعای قطعی درباره رشد پرهیز کنید.

برگه اجرای کدهای وضعیت HTTP
مرحلهکار لازمخروجی
تشخیصکد پاسخ چند صفحه اصلی و یک آدرس نامعتبر را از بیرون شبکه سرور ثبت کنید.شاهد قابل تکرار
اعتبارسنجیپاسخ کش و اپلیکیشن را پس از تعمیر مقایسه کنید تا صفحه نگهداری در کش باقی نمانده باشد.مقایسه با انتظار
اجراصفحه توقف موقت را همراه با پاسخ سرور درست و مسیر بازگشت آماده کنید.نمونه تاییدشده
گسترشخطاها را بر اساس قالب و زمان گروه بندی و سلامت مسیرهای مهم را پایش کنید.فهرست تغییرات و بازبینی

پرسش های رایج

در کدهای وضعیت HTTP اولین قدم چیست؟

کد پاسخ چند صفحه اصلی و یک آدرس نامعتبر را از بیرون شبکه سرور ثبت کنید. سپس دامنه مسئله و وضعیت مورد انتظار را مشخص کنید.

از کجا بدانیم اصلاح موفق بوده است؟

رفتار فنی را با نمونه اولیه مقایسه کنید و نرخ خطای سرور و صفحات مهم دارای پاسخ موفق را در بازه های همسان بررسی کنید. تغییر رتبه به تنهایی علت را ثابت نمی کند.

نشان نوشتاری نویسنده
درباره نویسنده

محمد حسین سرمد

محمد حسین سرمد، متخصص و مشاور سئو و بنیان‌گذار سئودانا است. فعالیت او در سئو از سال 1392 آغاز شده و تجربه نویسندگی و بررسی فناوری، در کنار شناخت توسعه و مدیریت وب‌سایت، به رویکرد کاری او شکل داده است. تمرکز این رویکرد بر پیوند دادن نیاز مخاطب، ساختار درست سایت و هدف کسب‌وکار است.

استراتژی سئو، سئو فنی، معماری اطلاعات، استراتژی محتوا، سئو وردپرس و ووکامرس، تحلیل داده های جستجو و راهبری اجرای سئو

پروفایل و زمینه های تخصصی