
فرض کنید آخرین جلسه تحویل کار سئو است. تیم فنی میگوید ریدایرکتها را اجرا کرده، مدیر فروشگاه نمودار گوگل را باز میکند و میپرسد اگر کار تمام شده، چرا هنوز اثری از آن در جستجو نمیبینم؟ ممکن است هر دو نفر گزارش درستی در دست داشته باشند. یکی میگوید تغییر انجام شده و دیگری میگوید نتیجه هنوز دیده نمیشود. قراردادی که این دو را از هم جدا نکرده باشد، گفتوگو را درست وقتی سخت میکند که همه انتظار دارند کار ساده شده باشد.
پیش از شروع بدانید
تحویل: مسئول تایید
اثر: مسئول گزارش
بازگشت: توسعه و مالک سایت
تیم دقیقا چه چیزی را تحویل میدهد؟
قبل از امضا، از یک کار واقعی شروع میکنم. اگر قرار است نشانیهای قدیمی به مقصد تازه بروند، باید نقشه مسیرها را داشته باشیم و بتوانیم از روی آن پاسخ HTTP و مقصد نهایی هر نمونه را بررسی کنیم. این یک تعهد اجرایی است. اینکه گوگل چه زمانی دوباره سراغ مسیرها میرود و رفتار ورودی جستجو بعد از آن چطور عوض میشود، موضوع دیگری است. برای اولی شواهد تحویل میخواهیم و برای دومی بازه پایش. وقتی این دو جدا نوشته شوند، بالا رفتن کلیک نقص اجرا را نمیپوشاند و پایین ماندن موقت کلیک هم دلیل رد کردن اجرای درست نیست.
حالا از روی همین نقشه یک نشانی را انتخاب کنید. اگر مقصدش اشتباه باشد، چه کسی باید آن را ببیند و کجا باید ثبتش کند؟ به جای اینکه بنویسیم کار باید کامل انجام شود، بهتر است بنویسیم از هر الگو چه نمونهای بررسی میشود، چه پاسخی انتظار داریم و شاهد آن در کدام گزارش میآید. اگر تغییر برای همه محصولات از یک قالب مشترک میآید، تحویل یک نمونه سالم میتواند شروع بررسی باشد، اما برای پذیرش باید نمونههای مهم و شرایط متفاوت همان قالب هم دیده شوند.
پیش از اجرا یک سؤال عملی را حل میکنم: چه کسی اختیار تایید دارد؟ ممکن است مشاور مشکل را پیدا کند، توسعهدهنده مشتری تغییر را انجام دهد و مدیر فروشگاه مسئول تایید محیط آزمایشی باشد. اگر اسم این آدمها و زمان پاسخشان روشن نباشد، حتی یک تغییر کوچک میان چند تیم معطل میماند. وقتی اجرا به تیم مشتری سپرده میشود، مشاور آزمون پذیرش و شاهد لازم را مشخص میکند و تیم توسعه تاریخ اجرای واقعی را به گزارش برمیگرداند. تاریخی که پیشنهاد نوشته شد، تاریخ اجرای تغییر نیست.
از یک جای دیگر هم ممکن است اختلاف شروع شود. مثلا بعد از توافق، تیم محصول میخواهد نشانی چند دسته را عوض کند. بخشی از کار قبلی باید دوباره انجام شود. بهتر است پیش از جلسه آخر بدانیم چه کسی درخواست تازه را ثبت میکند، چه اثری روی هزینه و زمان دارد و اگر کار فوری است، کدام کار دیگر به عقب میافتد. این مسیر لازم نیست طولانی باشد. یک درخواست روشن و یک تایید مکتوب خیال هر دو تیم را راحتتر میکند تا آخر ماه درباره چیزی که یکی گفته و دیگری جور دیگری فهمیده بحث نکنند.

کنونیکال مثال خوبی است. در سناریوی فرضی، اول یک دسته سالم و یک دسته مشکلدار را انتخاب کنید. در محیط آزمایشی ببینید کنونیکال به مقصد واقعی اشاره میکند و لینک داخلی و نقشه سایت خلاف آن را نمیگویند. بعد از استقرار، همان نمونهها را دوباره بررسی کنید. تغییر اگر درست اجرا شده باشد، شاهد اجرای آن را میتوان همین حالا ثبت کرد. وضعیت ایندکس را جدا دنبال کنید. اگر استقرار، دستههای مهم را به مقصد اشتباه فرستاد، از قبل باید معلوم باشد چه کسی تغییر را برمیگرداند و نشانه بازگشت چیست.
همین دقت را برای روز پایان همکاری هم به خرج میدهم. با پایان قرارداد، حسابها، دسترسیهای متعلق به سایت، فایلهای قابل ویرایش، فهرست تغییرات و کارهای باز نباید میان پیامها جا بمانند. تیم بعدی باید بتواند بفهمد چه کاری انجام شده و کدام تصمیم هنوز منتظر داده است. این نوشته برای تعریف تحویل و روش تایید فنی است. تفسیر حقوقی بندها و رسیدگی به اختلاف را باید با مشاور حقوقی آشنا با قرارداد و کشور مربوط بررسی کرد.
برای بررسی جزئیات در مستندات اصلی، راهنمای گوگل برای انتخاب متخصص سئو را ببینید.
جلسه تحویل را از یک نشانی شروع کنید
پیش از آنکه به نمودار گوگل نگاه کنیم، همان نشانیای را باز میکنم که در قرارداد برای آزمون ثبت کردهایم. نشانی قبلی به مقصد مورد انتظار میرود؟ مسیر میان راه اضافه نشده؟ نتیجه همان چیزی است که در محیط آزمایشی دیدیم؟ وقتی درباره یک صفحه مشخص حرف میزنیم، تیم دیگر لازم نیست بگوید همهچیز درست است. میتواند شاهدش را نشان دهد. اگر شاهد نداریم، باید روشن بنویسیم کدام بخش تحویل هنوز قابل تایید نیست.
بعد از دیدن آن نمونه، وضعیت نشانیهای مهم دیگر را میپرسم. گزارش باید مشخص کند چه چیزهایی بررسی شدهاند و چه چیزهایی نه. خروجی یک نمونه سالم، برای تایید همه نسخههای زبانی یا دستههایی که رفتار متفاوت دارند کافی نیست. اگر زمان یا دسترسی بررسی را محدود کرده، این محدودیت کنار نتیجه بیاید تا حرف تیم بزرگتر از چیزی نشود که واقعا سنجیده است.
برای مواردی که رد میشوند، جای آزمون دوباره را باز بگذارید. اگر مقصد یک مسیر اشتباه است، بهتر است به جای رد کردن کل تحویل، همان مورد با صاحب کار، نشانی و انتظار مشخص ثبت شود و پس از اصلاح دوباره بررسی شود. در مقابل، اگر عیب به یک قاعده مشترک برمیگردد، دامنه بازآزمایی باید بزرگتر شود. پذیرش قرار است به تیم بگوید کجا میتواند بعد از این تغییر دست نگه دارد و کجا هنوز کار دارد.
حالا میتوانیم نمودار را هم باز کنیم. تاریخ استقرار، خط مبنا و بازه مشاهده را کنار هم میگذاریم و تغییر موجودی، کمپین یا جابهجایی بزرگ دیگری را که همان موقع رخ داده یادداشت میکنیم. اگر جمع کردن داده زمان میبرد، زمان گزارش بعدی را تعیین کنید. برعکس، اگر شاهدی هست که مسیر خرید همین حالا آسیب دیده، نباید منتظر نمودار ورودی بمانیم. این یکی مسئله فنی فوری است و زمان بررسیاش با گزارش اثر سئو یکی نیست.

خوب است در پایان جلسه هر دو نفر یک فهرست یکسان داشته باشند: چه چیزی تحویل گرفته شد، چه چیزی باید دوباره آزموده شود و چه چیزی هنوز زیر نظر است. اگر انتشار یک اصلاح به تیم داخلی سپرده شده، مسئول گزارش باید بتواند زمان اجرای واقعی را پیدا کند. بدون آن، حتی اگر نمودار جابهجا شود، معلوم نیست داریم اثر همان تغییر را میبینیم یا اتفاقی را که پیش از اجرای آن شروع شده بود.
حالا برگردیم به سؤال مدیر فروشگاه. میتوانیم به او بگوییم مسیرها را طبق نقشه آزمودهایم و شاهد تحویل اینجاست. برای دیدن اثر در جستجو هنوز باید صبر کنیم و زمان گزارش بعدی را هم میدانیم. هر دو نفر هنوز همان گزارش اول را در دست دارند. فرقش این است که حالا میدانند هر گزارش جواب کدام سؤال را میدهد.
| مرحله | شاهد | خروجی |
|---|---|---|
| تحویل | شاهد اجرای واقعی | مسئول تایید |
| اثر | پایش داده پس از اجرا | مسئول گزارش |
| بازگشت | شرط و روش بازگردانی | توسعه و مالک سایت |
برای بررسی جزئیات در مستندات اصلی، راهنمای آغاز سئو در Google Search Central را ببینید.
پرسش های رایج
برای تایید تحویل، چه چیزی باید قابل بررسی باشد؟
نشان دهید چه تغییری روی کدام نشانی یا الگو اجرا شده، چه رفتاری انتظار میرود و چه کسی آن را تایید میکند. اثر روی جستجو را در گزارش دیگری بسنجید.
اگر نتیجه فنی هنوز تایید نشده باشد چه کنیم؟
نشانی، شاهد ناقص و مسئول اصلاح را ثبت کنید. بعد همان آزمون مشخص را دوباره انجام دهید و اگر ایراد به الگوی مشترک رسید، نمونههای بازآزمایی را بیشتر کنید.
در پایان همکاری چه چیزی از تیم تحویل بگیریم؟
دسترسیهای متعلق به سایت، فایلهای قابل ویرایش، فهرست تغییرات، شاهدهای آزمون و وضعیت کارهای باز باید برای تیم بعدی روشن باشند.
